IK MOET IETS BEKENNEN

IK MOET IETS BEKENNEN.
Ken je de uitdrukking “Practice what you preach”?

Het betekent zoveel als, dat je datgene wat je verkondigt ook na zou moeten leven. Nou verkondig ik in de rol van Coach en Empoweraar nogal wat. Ik vertel je hoe je voor jezelf moet kiezen. Ik vertel je hoe je beter naar je gevoel kunt luisteren. Ik vertel je hoe belangrijk het is om je eigen grenzen in de gaten te houden en hoe je deze kunt herkennen en ik vertel je hoe belangrijk het is om je kwetsbaar op te durven stellen. En dit is nog maar een greep uit datgene wat ik mensen wekelijks adviseer. 

“Wow wat een goede oefening, die zou ik ook eens moeten doen!”.

Maar hoe zit dat dan met mij. Doe ik al deze dingen die ik verkondig allemaal volgens het boekje? Ik kan daar vrij kort over zijn: Nee. Absoluut niet. Begrijp me niet verkeerd, ik zou heel erg graag vertellen dat ik altijd het goede voorbeeld voorleef, maar dan zou ik liegen en dat doe ik liever niet. Sterker nog het komt met enige regelmaat voor dat ik iemand die ik begeleid een oefening mee geef, waarvan ik denk, “Wow wat een goede oefening, die zou ik ook eens moeten doen!”. 

Goed Advies

Ik vind het ontzettend lastig om mijn eigen grenzen in de gaten te houden. Zo is het de afgelopen weken met enige regelmaat voorgekomen dat ik tot 12 uur ’s avonds zat te werken. Ik vind het ook niet altijd makkelijk om naar mijn gevoel te luisteren, want laten we eerlijk zijn mijn hoofd is af en toe zo’n enorme betweter. En me kwetsbaar opstellen, o help dat vind ik al helemaal een crime. Door mijn eigen portie aan persoonlijke ontwikkeling en begeleiding is het al een stuk minder erg dan dat het vroeger was, maar ik vind het nog steeds lastig om te doen. 

“Ik trek de stoute schoenen aan en deel het toch.”

Zo liep ik afgelopen week nog tegen een situatie aan, die ik eigenlijk graag met jullie wil delen, maar wat ik tegelijkertijd ook een beetje eng vind. Omdat ik denk dat deze situatie niet alleen voor mij leerzaam is maar ook voor jullie leerzaam kan zijn, trek ik de stoute schoenen aan en deel ik hem toch. Dus onder het mom ‘Pratice what you preach’, daar ga ik. 

Merel en Ik

Zoals de meeste van jullie waarschijnlijk weten geef ik samen met mijn goede vriendin Merel van degroenemeisjes.nl binnenkort een workshop. “Beat the burn-out” heet de workshop. Na het grote succes van onze vorige workshop “Ontdekken en doen wat je leuk vindt” waren we helemaal gemotiveerd om wederom aan de slag te gaan met een mooie groep mensen. Omdat de vorige workshop zo’n groot succes was hebben we er voor gekozen om deze workshop meteen te verdelen over 2 locaties en dagen. Een workshopdag in Amsterdam op de Gewoonboot en een workshopdag in Rotterdam bij Maak Rotterdam. 

Laat ik er maar niet langer omheen draaien: de aanmelding voor de workshop blijven behoorlijk uit. Ze blijven zelfs zo uit dat Merel en ik afgelopen maandag helaas hebben besloten om de workshop in Amsterdam af te zeggen. Dit is natuurlijk ontzettend jammer, maar juist vanuit mijn vak weet ik dat de momenten dat het even minder gaat, de momenten zijn waar je iets leert. Maar waarom vind ik dit nou zo belangrijk om met jullie te delen? 

Zou ik hem aan een stille dood laten sterven of zou ik dit communiceren naar de buitenwereld zoals ik ook goed nieuws communiceer?

Nadat Merel en ik besloten hadden om de workshop in Amsterdam af te zeggen, vroeg ik mijzelf af wat ik met deze situatie ging doen. Zou ik hem aan een stille dood laten sterven of zou ik dit communiceren naar de buitenwereld zoals ik ook goed nieuws communiceer? Ik vond dat ik dat laatste aan jullie verschuldigd was, omdat ik vanuit mijn persoonlijke visie graag in zuiverheid wil ondernemen, maar jeetje ik vond dat tegelijkertijd ook heel spannend. 

“Maar waarom voelt het dan toch alsof ik iets niet goed heb gedaan?”

Het voelde toch een beetje als falen, maar waarom eigenlijk? Ik bedoel,  betekent dit dat ik geen goede coach ben? Nee, dat denk ik niet. Betekent dit dat ik geen goede ondernemer ben? Nee dat geloof ik ook niet. Maar waarom voelt het dan toch alsof ik iets niet goed heb gedaan? Waarom ben ik bang om de uitkomst van deze situatie met jullie te delen? 

Het heeft alles te maken met het beeld dat ik mijzelf opleg. Het beeld waarvan ik graag wil dat de buitenwereld van mij ziet of eigenlijk nog sterker, hoe ik mijzelf graag zou zien. Ik kwam er door deze situatie achter dat ik hoop dat de buitenwereld mij ziet als een vakvrouw, iemand die verstand heeft van haar vak en een succesvolle onderneming heeft. Uiteraard hoop ik dat ik nog gezien wordt als veel meer, maar deze zin vat samen, welk gewenst beeld in mijn ogen gefaald heeft. Zo, wanneer ik deze woorden typ heb ik er zelf al moeite mee. Er staat namelijk nogal wat. Ik heb dus in mijn eigen ogen gefaald. Gefaald als vakvrouw, als ondernemer én als coach. 

Maar als ik jullie zou vragen “Wat maakt een coach goed?” of “Wat maakt een ondernemer een goede ondernemer?”, wat zouden jullie dan antwoorden? De kans is groot dat jullie antwoorden dat een goede coach iemand is die naar je luistert en je begeleid en helpt waar je dat nodig hebt. De kans is ook groot dat een goede ondernemer in jullie ogen iemand is die met passie zijn of haar talent leeft en met vallen en opstaan een gezond bedrijf neerzet. Ben ik in jullie ogen een minder goede coach omdat het niet is gelukt een workshop vol te krijgen? Daar weten jullie alleen het antwoord op, maar ik heb zo een vermoeden dat dit wel mee zal vallen. 

Je kwetsbaar op durven te stellen heeft dus niet zo veel te maken met of je de ander wel vertrouwt of hoe goed de ander wel of niet kan luisteren. Je kwetsbaar op durven te stellen heeft veel meer te maken met het beeld dat jij jezelf hebt opgelegd en de angst of je daar nu nog wel aan voldoet. Ben je nog wel een goede werknemer? Een goede partner? Een goede moeder? Een goede werkgever? En waar moeten al deze goede versies volgens jou aan voldoen? Ben je als je je één keer ziek meld omdat je even overloopt en moe bent, meteen een slechte werknemer? Vallen jouw collega’s op kantoor dan in een zwart gat? Ik denk dat dat wel mee valt, ik denk dat je een geweldige werknemer, partner, moeder, of werkgever bent. De vraag is nu, wat denk jij? 

Wil jij je ook graag makkelijker kwetsbaar op durven te stellen? Doe dan deze oefening of kom een keer langs. Dat kan altijd, stuur me een mailtje via deze knop en we kijken samen wat het jou kan opleveren wanneer je je iets kwetsbaarder op durft te stellen. 

Stuur me via deze knop een mailtje

Volg VdS Empowerment ook online:

Facebooktwitterlinkedinyoutubeinstagram