IS JE EIGEN HART VOLGEN ALTIJD GOED?

Is je hart volgen altijd goed?
HOE ALLEEN MAAR JE EIGEN HART VOLGEN DESTRUCTIEF KAN ZIJN. 

Mijn vriend en ik hebben een probleem. Of nou ja, een probleem, het is gewoon niet zo handig. Want hoewel wij elkaar te gek vinden, vinden we elkaars passies iets minder te gek. Hij houdt van drie daagse festivals en slapen in een tent en ik houd van 5 sterren hotels en eten in sjieke restaurants. Op zich ook niet echt een probleem want hij gaat met z’n vrienden wel naar die festivals en ik met mijn minnaar naar een 5 sterrenhotel. (grapje natuurlijk). 

Festival Camping

Daarnaast is één van de grote passies van mijn vriend muziek. Hij leeft er echt voor. Het is zijn vak en hij schrijft er over op zijn blog waar hij de nieuwste pareltjes ontdekt. Ook in zijn vrije tijd gaat het vaak over muziek en bezoekt hij graag concertjes, bijna iedere week wel één. Ik houd ook van muziek. ik vind het heerlijk om klassieke muziek aan te hebben wanneer ik werk en ook wanneer er bezoek is zal ik altijd achtergrondmuziek aan hebben staan. 

En daar zit nu precies het verschil tussen mij en mijn vriend, ik vind het prima om de muziek thuis aan te hebben staan en mijn vriend wil er graag live bij zijn. Waar zit het verschil vraag je je misschien af? Nou het is eigenlijk hetzelfde als de tent en het vijf sterrenhotel: ik houd gewoon van comfort. De meerwaarde van een artiest live zien, kan ik wel zien, maar 1,5 uur lang staan in een drukke overvolle ruimte, waar 9 van de 10 keer iemand voor je gaat staan die langer is dan jij en je niet weet waar je je drankje moet houden als je wilt klappen. Tsja, ik heb daar gewoon wat moeite mee.

Leven in het nu

Kijk als het nou een concert zaal was geweest met allemaal ‘love seats’ met bijzet tafeltjes, waar obers je drankje komen brengen, dan was ik er waarschijnlijk ook één keer per week. Wat kan ik ervan zeggen, ik ben nu eenmaal iemand die van luxe en comfort houd. Maar goed, omdat ik van mening ben dat je in een goede relatie soms mee moet gaan in elkaars leefwereld, ga ik zo nu en dan mee naar een concert. Gisteravond was het zo’n moment. 

ik vergeet gewoon dat ik het niks vind.

Grappig genoeg vergeet ik op de een of andere manier wel vaak, dat ik zo in elkaar zit. We zitten op de fiets naar het concert en ik heb er oprecht zin in. Een avondje weg met de leukste man van de wereld en genieten van mooie muziek, heerlijk! Tot het moment dat we de zaal binnen komen en ik mij ineens besef dat ik hier niet zo van houd. 

“Je begint je misschien ondertussen af te vragen wanneer ik tot mijn punt kom, ik beloof het ik ben er bijna.”

De band begint te spelen en hoewel ik het prachtig vind, zit ik ontzettend mijzelf in de weg. Waarom kan ik nou niet ‘gewoon’ een leuke avond uit hebben met mijn vriend? Waarom moet ik hier nu meteen weer iets van vinden en het negatief maken? Omdat dit niet de eerste keer is dat ik dit zo ervaar, baal ik goed van mijzelf. Hoe moeilijk kan het zijn: genieten van de muziek en fijn gezelschap? 

“Hoe moeilijk kan het zijn: genieten van de muziek en fijn gezelschap?”

Ik besluit, nee ik eis van mijzelf dat ik op dat moment AL mijn eigen belemmerende gedachten los laat. Al mijn gezeur over wel of geen comfort moet de deur uit en ik wil ‘simpelweg’ genieten van het moment. En alsof ik werd toegesproken door mijn moeder, het werkt! Langzaam maar zeker begin ik steeds meer te genieten. De muziek is mooi, de band is grappig en vertelt ook nog eens mooie verhalen. Hoe meer ik los laat, hoe meer ik geniet. Ik geniet niet alleen, ik ontspan echt en ben voor een uur lang, helemaal in het moment. Ik ben veel meer in het moment dan dat ik ooit thuis op de bank zou kunnen zijn.

 “He, he, was dat nou zo moeilijk?”

Ik geniet van de mensen om mij heen en van hoe zij genieten. Ik geniet van de verhalen die de band vertelt. Ik geniet van mijn vriend die kijkt alsof hij een kind in een snoepwinkel is. En bovenal geniet ik van het feit dat mijn hoofd heel even ‘uit’ mag zijn. 

Door me over te geven aan de situatie heb ik veel meer kunnen ervaren dan ik ooit op de bank met dezelfde muziek zou hebben gedaan. Op de bank was ik een gesprek aan gegaan met iemand anders, of was ik een boek gaan lezen. Iets wat ik vanuit mijn eigen visie en hart beide graag doe. Maar hoe ontzettend fijn was het om voor heel even een uur lang, daar in die concert zaal te staan en mijn hoofd juist even helemaal uit te kunnen zetten en gewoon te kunnen ZIJN.

Door af en toe niet je eigen hart te volgen, maar dat van iemand die je lief is of inspireert kom je op plekken waar je zelf nooit zou zijn gekomen. Soms zal je het niets vinden en soms vind je het geweldig, maar neem van mij aan: het zal ALTIJD een verrijking zijn! 

Benieuwd bij welk concert wij waren? Check een van de prachtige nummers van ‘How to dress well’ hier: 

 Volg VdS Empowerment ook online:

Facebooktwitterlinkedinyoutubeinstagram