Het wordt tijd dat we huilen als een kracht gaan zien in plaats van als een zwakte

Het wordt tijd dat we huilen als een kracht gaan zien in plaats van een zwakte.

Huilen, iedereen doet het, maar toch rust er een taboe op. 

Meer dan eens betrap ik mijzelf erop, dat wanneer ik tijdens een film emotioneel geraakt wordt, ik mijn tranen probeer te verstoppen voor mijn vriend. Als ik echt eerlijk ben is dat niet eens het enige moment dat ik mijn tranen probeer te verbergen. Wanneer ik gekwetst wordt, of bang ben, wanneer ik pijn heb of iemand mis en zelfs wanneer ik door ontroering tranen voel, zal ik ze bijna automatisch proberen weg te stoppen. Het gaat soms zelfs zo ver dat ik met lichte jaloezie naar kleine kinderen kan kijken, die wanneer ze pijn ervaren, of boos zijn het simpelweg schaamteloos op een huilen zetten. Hoe ontzettend lekker moet dat zijn? Je uit wat je voelt, gaat dwars door de pijn en daarna is het klaar. Waarom zijn we daar gaandeweg eigenlijk mee opgehouden? 

Ok, ik snap ook wel dat je het moeilijk op een huilen kunt zetten wanneer de kassajuffrouw van de supermarkt ontzettend onaardig doet, of wanneer je op maandag ochtend eigenlijk in bed wilt blijven liggen maar je toch echt naar je werk moet. Dat een bepaalde versie van ‘volwassen zijn’ handig is om de dag door te komen. Maar waarom zouden we niet een versie van volwassen zijn kunnen afspreken, waarbij we onze tranen iets meer de ruimte mogen geven. 

Begrijp me niet verkeerd, ik bedoel zeer zeker niet dat je hele dagen huilend in een hoekje moet gaan zitten. En ik denk dat ik namens mijn vriend spreek wanneer ik zeg, dat het ook niet persé de bedoeling hoeft te zijn dat we ‘meer’ om dingen gaan huilen. Want heel eerlijk, hoe ouder ik word, hoe sneller ik huil. Ik kan al huilen om een War Child commercial.
Nee, het gaat er mij om dat het taboe om huilen wel wat minder zou mogen. 

MOED: It takes curage to admit fear

Want of je nu pijn hebt of angst, huilt van geluk of gemis, huilen is een hele gezonde manier om je emoties te ontladen. Het zorgt er letterlijk en figuurlijk voor dat je jouw emoties de ruimte geeft. Dat je ze serieus neemt en dat ze er mogen zijn. Dat je voor heel even – of soms wat langer – volledig in de emotie zit die jouw lichaam en geest nodig hebben. Want voor zowel je lichaam als je geest is het nodig deze emoties de ruimte te geven, zodat ze op die manier weer losgelaten kunnen worden en jij enkel de groei van de situatie over houdt.

Helaas bestaan er nog maar weinig wetenschappelijke onderzoeken over huilen. Waar wel een wetenschappelijk onderzoek over bestaat is de kracht en invloed van onze gedachten op ons lichaam. Ik heb hier eerder over geschreven in deze blog. Als je weet en ziet wat deze invloed is, zul je nog meer het belang erkennen van het ‘er laten zijn’ van je emoties. Want alleen door ze te erkennen, zullen ze vervolgens opgelost worden, iets wat ontkennen en wegstoppen nooit zullen doen. 

Dus laten we afspreken dat we vanaf vandaag huilen gaan zien als iets krachtigs en moois. Een geweldig middel om je lichaam en geest op te ruimen en schoon te maken. Om je emoties de ruimte te geven en je te laten merken dat je leeft! 

Vind jij het lastig om je emoties toe te laten, of zitten hele grote emoties je soms juist in de weg? Kijk dan eens naar Het Visie Vierkant Traject  en ontdek hoe je door een eenmalige investering een duurzame en complete gebruiksaanwijzing voor jezelf kunt verkrijgen. Een gebruiksaanwijzing waarmee je leert om te gaan met emoties op een manier die het best bij jou past, en die je zo min mogelijk in de weg zit. 

Ontdek het Visie Vierkant hier

Facebooktwitterlinkedinyoutubeinstagram

Geef een reactie