Ben jij goed met verandering?

Posted: 17/03/2020 by admin

Eerlijk is eerlijk, ik ben niet altijd het meest flexibel waar het verandering betreft. Ik heb even tijd nodig om te schakelen, te verwerken en langzaam te wennen aan de nieuwe werkelijkheid. Afgelopen vrijdag kwam mijn vriend thuis met het nieuws “De komende weken ga ik vanuit huis werken”. En hoewel ik uiteraard wist wat de achterliggende reden hiervan was, ik ook wist dat het in dit geval letterlijk van levensbelang is voor ons en onze omgeving, was mijn eerste gedachte toch: “O god, help me.”

Begrijp me niet verkeerd, ik houd intens veel van mijn vriend, ik ben iedere dag nog blij en trots als ik me realiseer dat hij mijn partner is en de vader van mijn kind. Dat gezegd hebbende: 3 weken lang (en wie weet nog langer) met elkaar en een zeer enthousiaste energieke blije baby in 1 huis en daarnaast alle zeilen bij zetten op zakelijk gebied, dat lijkt me een flinke uitdaging. Ik merkte dat ik dit gegeven echt even moest verwerken, een plekje moest geven. En terwijl ik me dat realiseerde, voelde ik mij meteen de slechtste moeder en vriendin op aarde. Ik moest het idee dat ik heel veel tijd samen zou zijn met mijn liefste mannen, verwerken, ‘een plekje geven’, wat voor iemand ben ik? Dat is toch de wereld op z’n kop?! Er zijn op dit moment honderden hardwerkende mensen in de zorg, die waarschijnlijk niets liever zouden willen dan bij hun gezin zijn en ik zit hier te zeuren.

En terwijl ik mijzelf streng toesprak en mijzelf de opdracht gaf, dankbaar te zijn en te genieten van alles wat ons de komende tijd ook zou brengen, ontdekte ik dat ik niet de enige was die oordelen had. Nu het contact met de buitenwereld beperkt werd, werd mijn online wereld langzaam weer actiever en ik zag op veel verschillende plekken oordelen ontstaan. Oordelen naar de minister-president, oordelen naar de regering in zijn geheel, oordelen naar mensen die hamsteren, oordelen naar mensen met mondkapjes

en zelfs oordelen naar zzp’ers die geen buffer hebben opgebouwd en nu maar ‘eigen schuld dikke bult’ moeten ervaren wat de gevolgen zijn.


Wow, wat bizar eigenlijk dat in een tijd dat de wereld juist zoveel verbinding nodig heeft, we gaan oordelen naar elkaar. Zouden we ons beseffen dat, ongeacht of er een kern van waarheid in de visie achter het oordeel zit, al deze oordelen nergens constructief zijn en dat deze oordelen letterlijk afbreuk doen aan ons ‘o zo nodige’ immuunsysteem. Want of je deze oordelen nu hebt over anderen of over jezelf, of je ze denkt of leest, ze geven je hoe dan ook stress en stress doet afbreuk aan je immuunsysteem. Daarnaast kun je je natuurlijk afvragen of het niet een kip ei verhaal is, met andere woorden: komen de oordelen niet voort uit het feit dat je stress ervaart. Ik denk het wel.

Hoe dan ook, willen we van de komende tijd het beste maken en zorgen dat we hier op een zo goed mogelijke manier samen uitkomen, dan zijn er 2 dingen van belang:
1) Beseffen dat we links om of rechtsom allemaal hetzelfde belang hebben: namelijk om hier zo goed en gezond mogelijk uit te komen.
2) Ons realiseren dat we allemaal stress ervaren op dit moment, groot of klein en iedereen hier anders mee omgaat. Want of je je nu zorgen maakt over je gezondheid, die van je geliefde, je werk of het kunnen betalen van je hypotheek deze situatie raakt ons allemaal. Dus wat kunnen we doen?

  • Probeer uit veroordelingen te blijven als je mensen in jouw ogen ‘gekke’ dingen ziet doen. De veroordeling levert jezelf stress op en dat verzwakt jouw immuunsysteem, reden genoeg om het niet te doen.
  • Maak tijd en ruimte vrij voor dingen waar je door ontspant: wandelen, muziek luisteren, mediteren, sporten (lang leven Fitchannel.com), een warm bad. Alles wat je nu even uit je hoofd haalt en terug naar jezelf brengt. Ontspanning zorgt voor een sterker immuunsysteem, alle reden dus om hier ruimte voor te maken.
  • En weet dat iedereen in hetzelfde schuitje zit: overal in Nederland zitten mensen met hun laptop aan de keukentafel terwijl er gillende kinderen rond rennen. Zijn de mensen in de distributiecentra overuren aan het maken om ons wc papier aan te vullen en bovenal zijn de mensen in de zorg kei hard aan het werk om ons land gezond te houden.

Dus de volgende keer dat je in de supermarkt in iemand z’n karretje kijkt en 6 pakken wc papier ziet liggen, of langs iemands huis loopt waar kinderen met koptelefoons achter de tv zitten en papa en mama met een laptop aan tafel, of je een bedrijf aan de lijn hebt waar iemand veel te kortaf en klantonvriendelijk reageert, – weet dan dat iedereen op dit moment z’n stinkende best doet er het beste van te maken en te dealen met wat er is.

We are in this together!

Facebooktwitterlinkedinyoutubeinstagram
%d bloggers liken dit: